Robert Martin Emil Pollack

.
NSDAP
In het Bundesarchiv in Berlijn (BArch) kon geen lidmaatschap van de familie in de NSDAP worden vastgesteld.

.
Opleiding
Over de schoolopleiding van Robert Pollack is niets bekend. De Engelse taalvaardigheid, die voor zijn deelname aan de operatie Greif een voorwaarde was, heeft Robert Pollack uit Australië meegebracht.

.
Voor de Volksdeutsche Mittelstelle (VoMi), Afdeling Adviesbureau voor Immigranten, heeft de moeder van Robert Pollack, Frida Pollack, op 28.06.1943 een vragenlijst ingevuld. Mevrouw Pollack schrijft dat haar zoon Robert op 15.08.1942 in dienst zou zijn getreden bij de Kriegsmarine.
De Deutsche Dienststelle in Berlijn beschikt slechts over twee meldingen in haar dossiers:

Volgens melding van 23.07.1943	Marineflakabteilung 266	Marineartillerist
Volgens melding van 30.12.1944	Panzer-Brigade 150	Obergefreiter

.

Robert Pollack. Bron: Familiebezit

In 1943 moest Robert Pollack naar het Marinelazarett Emden. De reden was een liesbreuk, rechts.
Van welk marineonderdeel Robert Pollack kwam, is niet bekend. Er werd evenmin genoteerd naar welk marineonderdeel Robert Pollack werd ontslagen. Alleen de ontslagdatum uit het lazaret is bekend: 18.06.1943.

.

De familiegeschiedenis

In Berlijn zijn de dossiers van het Rückwandereramt van de Auslandsorganisation der NSDAP opgeslagen, uit de bestanden van het voormalige Berlin Document Center (BDC). Aan deze documenten kan men het een en ander over de familie Pollack ontlenen.
De familie Pollack emigreerde in 1928 naar Australië. Reeds eerder had de vader van Robert Pollack een band met Australië. Hij woonde al voor de Eerste Wereldoorlog in dit land en werd daar tijdens de Eerste Wereldoorlog geïnterneerd. Nadat de Eerste Wereldoorlog beëindigd was, bleef hij in Australië. Voor korte tijd keerde hij terug naar zijn oude vaderland en leerde daar zijn latere echtgenote kennen. Martin Pollack verkreeg de Australische nationaliteit. Wanneer dit gebeurde, kan niet uit de vragenlijst van het Rückwanderamt worden opgemaakt. Op een gegeven moment kreeg ik echter het “Certificate of Naturalization” van Martin Pollack in handen. Het document vermeldt dat Martin Pollack op 27.04.1936 werd genaturaliseerd. Frida Pollack gaf in de vragenlijst aan dat zij in het jaar 1936 de Australische nationaliteit had verkregen. Ook Robert Pollack had de Australische nationaliteit. Robert Pollack heeft zijn Duitse nationaliteit later in Duitsland weer aangenomen. Ook hierover ontbreken nadere gegevens.
Op 28.03.1939 begon Frida Pollack, samen met haar zoon Robert, aan de terugreis naar Duitsland. Het was het heimwee dat mevrouw Pollack naar Duitsland dreef. Zij wilde eigenlijk slechts voor een bezoek naar Duitsland komen, maar het werden jaren. De oorlog verhinderde dat de twee de terugreis naar Australië konden ondernemen.
Wat Robert in de tijd tot zijn vrijwillige toetreding tot de Kriegsmarine op 15.08.1942 in Duitsland heeft gedaan, is onbekend. Frida Pollack moet echter haar toestemming hebben gegeven voor de toetreding van haar zoon tot de Kriegsmarine, aangezien Robert volgens het toenmalige recht nog niet meerderjarig was. Na haar terugkeer naar Australië heeft zij daarvoor van haar man stevige kritiek moeten incasseren. In een handgeschreven levensloop die Frieda Pollack bij de vragenlijst van de “Volksdeutsche Mittelstelle” had gevoegd, klinkt de vrijwillige toetreding van Robert tot de Kriegsmarine nog zeer geforceerd. …“Uit liefde en overtuiging voor het oude vaderland heeft mijn zoon zijn Duitse nationaliteit weer verkregen en is op 15 augustus 1942 als oorlogsvrijwilliger bij de Kriegsmarine in dienst getreden”.
Er heeft een laatste brief van Robert Pollack aan zijn moeder bestaan. Daarin schreef hij dat hij waarschijnlijk niet meer terug zou komen, dat hij daar niet uit zou komen. Helaas zijn nadere gegevens over de brief niet bewaard gebleven; de brief werd reeds tientallen jaren geleden vernietigd.

Het doodvonnis van Robert Pollack en zijn kameraden

Doodvonnis uit het procesdossier Otto Skorzeny. Bron: BayHStA, Dachauer Kriegsverbrecherprozesse M1106.

.
Bundesarchiv Afdeling PA, voorheen Deutsche Dienststelle (WASt)
De bij het Bundesarchiv aanwezige personeelskaartfiches*, van Robert Pollack, werden door mij in maart 2021 ingezien. Volgens melding van 23.03.1945 gold Robert Pollack sinds 23.12.1944, in het gebied Malmedy, als vermist. Als eenheid wordt de Pz.Brigade 150, Kommando Kp. genoemd.
Melding van 22.01.1948: “23.12.1944: Germont nabij Malmedy gevangen genomen. 30.12.44 doodgeschoten”. Daarop volgt de graflocatie in Henri-Chapelle.
Op 24.01.1948 wordt gemeld dat aan de nabestaanden (in Bremen) het Death Certificate werd toegestuurd. Het overlijdensbericht werd naar Bremen gestuurd, omdat het adres van de ouders onbekend was.
Op 30.01.1952 werd de herbegrafenis geregistreerd.
_{* Signatuur, zie Bronvermelding.}

.

Inlichtingen van het Internationale Rode Kruis (IKRK) in Genève

(International Committee of the Red Cross, ICRC)
Het overlijdensbericht (RAD 95919) werd volledig ingevuld. Op dit document werd echter blijkbaar een fout gemaakt, want hier wordt het
13th Panz Regt als eenheid genoemd. Het had ook hier, net als bij zijn zes kameraden, het 13th Para Regt (Fallschirmjäger-Regiment 13) moeten zijn.
Het Rode Kruis in Genève heeft mij, naast het overlijdensbericht, ook een schrijven van het “HEADQUARTERS EUROPEAN COMMAND, Office of the Provost Marshal Prisoner of War Information Bureau” doen toekomen. Het schrijven van 27.08.1947 bevat 36 namen, waaronder die van Robert Pollack. Volgens de inhoud worden aan het Rode Kruis in Genève 36 overlijdensaktes van de in de lijst genoemde personen toegezonden. Begin september 1947 lagen de overlijdensberichten in Genève ter plekke.

.

Duitse Soldatenbegraafplaats Lommel, België. Foto: © Stichting Oorlogsslachtoffers.