Deze gedenkpagina is gewijd aan Hendricus Thijssen, één van de meer dan 725 oorlogsslachtoffers verbonden aan de gemeente Deurne die door Stichting Oorlogsslachtoffers zijn gedocumenteerd. De gemeente Deurne en de omliggende dorpen Liessel, Vlierden, Helenaveen, Neerkant en Zeilberg werden in het najaar van 1944 bevrijd tijdens zware gevechten. Daarbij vielen slachtoffers aan alle kanten: geallieerde militairen uit landen als het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada en Nieuw-Zeeland, en Duitse soldaten.
Maar het archief omvat meer dan alleen de gevechtsslachtoffers op Deurnese bodem. Ook Deurnenaren die elders het leven lieten worden herdacht: burgers die werden vermoord in concentratiekampen, dwangarbeiders die omkwamen in Duitsland, mensen die werden geëxecuteerd of bezweken aan de gevolgen van vervolging en onderdrukking. Daarnaast zijn ook Deurnenaren opgenomen die in Duitse krijgsdienst traden en elders sneuvelden.
Stichting Oorlogsslachtoffers documenteert al sinds 1995 het verhaal van al deze mensen, zonder onderscheid naar nationaliteit, kant of achtergrond. Het doel is om iedere persoon een naam en een gezicht te geven, en hun nagedachtenis levend te houden.
| Naam | : Thijssen | |
| Voornamen | : Hendricus | |
| Roepnaam | : Jan | |
| Geboortedatum | : 25-01-1920 | |
| Geboorteplaats | : – | |
| Wonende | : te Neerkant | |
| Rang / Beroep | : – | |
| Identiteitsplaatje | : – | |
| Eenheid | : – | |
| Overlijdensdatum | : vermist | |
| Overlijdensplaats | : Rusland | |
| Doodsoorzaak | : – | |
| Begraafplaats | : – | |
| Gedenkplaats | : – | |
Overige informatie
Zoon van
Hendricus Thijssen kreeg al snel de behoefte om in Duitse krijgsdienst te gaan, echter zijn ouders, die daar faliekant op tegen waren, gingen hier beslist niet voor te tekenen. Toen hij 21jaar werd en zelf kon beslissen over zijn toekomst vertrok hij dan ok meteen naar Venlo om aldaar te tekenen voor de Duitse krijgsdienst. Zijn ouders, boos als ze waren, hadden geen behoefte om afscheid te nemen van Hendricus de enige die hem nog kon “uitzwaaien” was zijn zusje Til, toen werkzaam als dienstmeid in Asten. Maar ook Til had er helemaal geen moeite mee dat hij vertrok, ook zij vondt dat Hendricus een verkeerde keuze gemaakt had en was derhalve ook boos op hem. Hoewel de familie Thijssen, omdat Hendricus in Duitse krijgsdienst was, recht had op extra voedselbonnen e.d. maakten ze er geen afspraak op omdat ze het pertinent oneens waren met de beslissing van hun zoon. Brieven die zij ontvingen vanuit het front werden dan ook niet beantwoord en weggedaan, Hendricus besloot dan ook een brief naar zijn zusje in Asten te sturen met het voornemen om tijdens een verlof in uniform en met zijn vriendin uit Oekraïne naar huis te komen. Hoewel boos op- en haat jegens haar broer en geen behoefte aan contact dacht ze toch aan haar moeder die mogelijk wel interesse had om zijn brief te lezen. Echter zijn verzoek werd door de ouders niet geaccepteerd evenals de vraag om spullen naar hem op te sturen. Hendricus wordt vermist in Rusland…
Bekijk alle personen in de categorie: Gesneuvelde Deurnenaren in Duitse krijgs- of bestuursdienst
Bekijk alle personen in de categorie: Vermist