Henricus Wilhelmus Manders

Deze gedenkpagina is gewijd aan Henricus Wilhelmus Manders, één van de meer dan 725 oorlogsslachtoffers verbonden aan de gemeente Deurne die door Stichting Oorlogsslachtoffers zijn gedocumenteerd. De gemeente Deurne en de omliggende dorpen Liessel, Vlierden, Helenaveen, Neerkant en Zeilberg werden in het najaar van 1944 bevrijd tijdens zware gevechten. Daarbij vielen slachtoffers aan alle kanten: geallieerde militairen uit landen als het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada en Nieuw-Zeeland, en Duitse soldaten.

Maar het archief omvat meer dan alleen de gevechtsslachtoffers op Deurnese bodem. Ook Deurnenaren die elders het leven lieten worden herdacht: burgers die werden vermoord in concentratiekampen, dwangarbeiders die omkwamen in Duitsland, mensen die werden geëxecuteerd of bezweken aan de gevolgen van vervolging en onderdrukking. Daarnaast zijn ook Deurnenaren opgenomen die in Duitse krijgsdienst traden en elders sneuvelden.

Stichting Oorlogsslachtoffers documenteert al sinds 1995 het verhaal van al deze mensen, zonder onderscheid naar nationaliteit, kant of achtergrond. Het doel is om iedere persoon een naam en een gezicht te geven, en hun nagedachtenis levend te houden.

.

Overige informatie

Zoon van Hendrikus Manders en Gerarda Huberta Peeters.

Door Christ Manders:

“Hij was de tweede zoon in een samengesteld gezin. Mijn opa was een weduwnaar met kinderen. Hij hertrouwde met een weduwe met kinderen en samen kregen ze nog eens vier kinderen, daarvan was mijn vader de oudste. In december, net na kerstmis, gingen mijn vader, Willie en zijn broertje Henricus (ome Harrie voor mij ), naar de smid om schaatsen te laten slijpen. Op de nu oude Helmondseweg, hoek pastoor Jacobsstraat, sprongen ze achter op een militair vrachtwagentje of jeep, die in een colonne reed met andere militaire voertuigen. Dat was stilstaan, optrekken, stukje rijden, stoppen etc. Opeens trok hun wagen op en viel ome Harrie, achterover, ervan af en werd overreden door de volgende wagen.
Hij is bij mijn weten meteen overleden. Mijn opa hoorde het tumult, en wist meteen dat er iets niet oke was en rende naar het ongeval.
Ze woonden toen op de oude Helmondseweg. Het huis staat er inmiddels niet meer. De chauffeur die ome Harrie overreed hebben ze binnen getrokken in een huis en via de achterdeur in veiligheid gebracht, want ze kregen schrik van mijn opa want die was behoorlijk kwaad.
Opa Henricus, roepnaam Driek, was actief in de eerste Wereldoorlog en diende het verzet in de Tweede Wereldoorlog. Het waren eenvoudige boerenmensen, die uiteindelijk failliet gingen. Ze hebben het nooit meer over ome Harrie gehad. Ome Harrie werd begraven op het parochiekerkhof in een eenvoudig stenen grafje bij de grote kerk aan de Visser maar inmiddels is het graf geruimd”

Bidprentje

Overlijdensregister

Bekijk alle personen in de categorie: In Deurne omgekomen burgers uit Deurne