Max Salomon

.

Overige informatie

Graflocatie: Vak Z Rij 1 Graf 18

Max Salomon’s eerste graf bevond zich op de begraafplaats in Asten maar werd later herbegraven naar Eindhoven Woensel (vak GG, rij 1, graf 18) vanwaar het stoffelijk overschot op 30 maart 1949 uiteindelijk werd herbegraven naar Ysselsteyn.

Hieronder volgt het oprechte verhaal van Harry Gerardts, zoon van Jac Gerardts en Wilhelmina Gerardts-Tijssen, toen wonende te Neerkant N.142, buurtschap De Schelm (heden Boonhof). Met dit verhaal bewaart hij waardevolle herinneringen voor toekomstige generaties en geïnteresseerden.

Ondanks de verdedigingslinie viel deze al op de eerste dag van de oorlog 10 mei 1940. Dit was ook de dag dat Jac en Wilhelmina het bevel ontvingen van het Nederlandse leger om alles op slot te doen en te vluchten naar een veiligere plek. Harry was toen 7 jaar oud.

Tijdens de vlucht konden ze de koeien stallen bij de familie Josef Joosten in Neerkant. De paarden die in de wei stonden waren al eerder meegenomen door soldaten. Enkel een paar varkens en kippen bleven achter op de boerderij.

Om vrij schootsveld te krijgen werden een aantal boerderijen door het Nederlandse leger in brand gestoken. Zo ook de boerderij van familie Gerardts. De eerste oorlogsdag waren ze al direct hun bezittingen kwijt. Dit was tevergeefs. De Duitsers bleken veel te sterk. Vele schoten later vluchtte ook het Nederlands leger uit het gebied.

Harry: “Een paar dagen later ging ons pap kijken welke dieren er nog leefden. Ik moest met hem mee gaan kijken. We kwamen bij de boerderij aan en zagen al snel dat we geen huis meer hadden. Alles was afgebrand. Op het erf zagen we dat er nog enkel een aantal kippen en varkens in leven waren. Op dat moment hoorden we ineens een stem. het was een Duitser die zijn hoofd door de heg heen stak. Dit was voor ons het eerst dat we in contact kwamen met een Duitse soldaat in de oorlog. Ze waren met zijn tweeën en waren de weg kwijt. Hij vroeg aan pap de weg naar Asten. Ons pap wees hem met een paar woorden de weg naar Asten. Op dat moment liep de andere Duitse soldaat een stap naar links en we hoorden een hele harde knal. Het was duidelijk dat hij op slag dood was. Zijn laarzen vlogen zo onze perenboom in.

We waren zo geschrokken dat ik snel bij pap op de fiets sprong en we vertrokken en we vertrokken. De andere Duitse soldaat schoot ons nog een aantal keer na. Eenmaal terug bij Joosten vertelden we het nieuws. Een paar jaar later hebben we de laarzen uit de hoge perenboom gehaald. Daarin stond zijn naam geschreven: Max Salomon”.

Het graf van Max is nog altijd te vinden op de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn. Hij was 22 jaar toen hij stierf.