Herman Schutte

Overige informatie:

Zoon van Hendrik Schutte en Martha Hulleman.

Door de zware gevechten en tijdens de vlucht van de Duitsers en de opmars van de geallieerden is er veel munitie achtergelaten, daarom was het mogelijk dat er nog veel niet ontplofte munitie in de bodem aanwezig was. In de Neerkant lagen ook diverse “Schrapnellmine” oftewel S-mijnen die, zodra geactiveerd in de lucht springen en ontploffen ter hoogte van de heup terwijl er allerlei scherpe stukken staal in alle richtingen uitvliegen.

Er lagen zoveel mijnen in de Peel dat het select groepje mijnenruimers, waaronder soldaat Herman Schutte, nog jaren nodig zou hebben om die te ruimen. In Vught zaten in het voormalige concentratiekamp Duitsers, collaborateurs en oorlogsmisdadigers geïnterneerd en omdat er zoveel mijnen in de Peel lagen werden daar vrijwilligers gevraagd voor het gevaarlijke werk in de Peel.

Achter de woning van Sjaak Mennen (N108) te Neerkant wordt even de veiligheid uit het oog verloren en dan staan ze met een groepje te dicht bij elkaar. Ze zouden van plan zijn geweest fruit van de fruitbomen te plukken en daarbij werd op een mijn getrapt. Drie Nederlandse SS’ers Cornelius van Koolwijk, Antonius Johanne van Berkom en Mathias Hubertus Verheijden werden hierbij gedood en op het eerste gezicht leek het alsof soldaat Herman Schutte niets mankeerde, hij liep nog een paar passen, zei nog iets en viel toen dood neer. Hij had een klein wondje midden op zijn borst, het scherfje had zijn hart geraakt.

Overlijdensregister

Nederlandse SS’ers uit kamp Vucht bij het mijnenprikken, waarschijnlijk ergens op de Schans in de Neerkant. Ze worden bewaakt door Nederlandse Militairen.

Beneden een foto van een Sprengmine. Een van de vele soorten mijnen die in de Peel geruimd werden.

Rapport door Kapitein J.T. de Koningh

Sergeant Jean Dirven