Josef Strobl

Overige informatie

Graflocatie: Vak CA Rij 5 Graf 116

Zoon van Bartlmä Strobl en Anna Strobl-Thaler.

Onderscheiden met het SS-Ehrendegen, het SA-Sportabzeichen en het Deutsche Sportabzeichen.

Josef Stobel, van beroep automonteur, begon zijn carrière bij de Waffen SS toen hij werd toegewezen aan het SS-Hilfswerk Dachau in juli 1934. In 1935 werd hij toegewezen aan het II./SS-Regiment „Deutschland” waarna hij een opleiding tot officier genoot aan de SS-Junkerschule Bad Tölz, hier werd hij op 20 april 1936 bevorderd tot SS-Untersturmführer. Op 12 september 1937 werd Josef Strobl bevorderd tot SS-Obersturmführer waarna hij in 1938 werd ingedeeld bij de SS-Standarte “Der Führer“.

Op woensdag 13 november 1940 gaf de Duitse artillerie, in opdracht van de Artillerie-Kommandeur General Künzel een schietinstructie door middel van het afvuren van een nieuw soort munitie in de vorm van een 15cm brisantgranaat met de functie als anti-tank granaat en met als doel een Kazemat van de Peel-Raamstelling. Voor deze schietinstructie werd een gebied in de omgeving van Vredepeel uitgekozen, een moerassig gebied tussen twee bosranden, die werden gescheiden door ongeveer een kilometer in een rechte lijn. Op een rand van het bos werd de artilleriebatterij gestationeerd. Ze schoten op het doel aan de andere rand van het bos. Ongeveer halverwege de schietbaan werd een rondeel opgericht waar een relatief smal pad naar toe leidde. Op dit rondeel verzamelde zich een groot deel van de crème de la crème van het voormalige ‘kaiserlichen Artillerie-Offizierkorps’. De hoge officieren keken door hun verrekijkers naar de opmerkelijke trefzekerheid en de explosieve aard van de nieuwe munitie. De ellips van het traject ging over hun hoofden doch ver genoeg van de inslag verwijderd, tot het moment dat een voltreffer met nauwkeurigheid in de rondeel insloeg! Er waren 19 doden en vele gewonden te betreuren die naar diverse ziekenhuizen afgevoerd werden zoals bijvoorbeeld; Venray, Deurne, Helmond, Geldrop en Arnhem.

De overledenen werden niet zomaar op één van de Duitse erevelden in de nabije omgeving begraven maar overgebracht naar het meest bijzonde ereveld in Nederland, ‘de Grebbeberg’.

In de lofrede van generaal Busch werd geuit dat er geen fout een rol had gespeeld bij dit ongeval, het was eerder een geval van overmacht. “Ik heb mijn twijfels dat de verkeerde lading en de geconcentreerde bijeenkomst van functionarissen 800 meter voor het doel werkelijk onvermijdelijk was geweest.”

In een schrijven van 6 december 1940 van de SS Brigadeführer aan de Reichsführer-SS staat o.a. vermeld dat Standartenführer Hansen de bovenstaande opmerking van generaal Busch van bijzonder belang vindt, dit aangezien het feit dat generaal Busch al had bekend gemaakt in zijn lofrede dat er geen fout een rol had gespeeld bij dit ongeval, dit nog voordat het onderzoek was afgerond.

Beneden een foto uit het fotoalbum van Unteroffizier Servatius Dimmer (4de van links) tijdens de opleiding tezamen met Josef Strobl (3de van links). Unteroffizier Servatius Dimmer overleed ter plaatse aan de gevolgen van dit tragische ongeluk.

Beneden wederom een foto uit het fotoalbum van Unteroffizier Servatius Dimmer met als onderschrift “Geschütz beim Übungsschießen” oftewel het geschut tijdens schietoefeningen. Hoewel niet met zekerheid te stellen valt zou onderstaande foto tijdens de schietoefeningen, zoals hierboven omschreven, gemaakt kunnen zijn.

Fragment uit een, in het Duits opgemaakte, lijst van herbegravingen waaronder Servatius Dimmer (113) en Josef Strobl (116).