Arno Krause

.
NSDAP
In het Bundesarchiv (BArch), het voormalige Berlin Document Center (BDC) in Berlijn, wordt het ledenregister van de NSDAP bewaard. Volgens het Bundesarchiv waren alle leden van de familie Krause lid van de NSDAP.

	Aangevraagd	Toegetreden	Lidnummer
Gustav Krause	01.05.1937	25.05.1937	5125505
NSLB*	K.A.	01.04.1933	103317
Gertrud Krause	01.05.1937	31.12.1937	5086731
Arno Krause	01.09.1938	12.10.1938	7004565

*Nationalsozialistische Lehrerbund
Een merkwaardige omstandigheid is dat op alle drie de lidmaatschapskaarten de datum van toelating vóór de datum van de aanvraag valt. Omdat normaal gesproken de aanvraag tot toelating als eerste komt, werd de fout hier gecorrigeerd.

.
Opleiding
Arno Krause was leerling aan de NPEA (Nationalpolitische Erziehungsanstalt) in Stuhm. In de volksmond wordt deze ook wel Napola genoemd. Op de lidmaatschapskaart van de NSDAP staat als beroepsomschrijving: Jungmann. Dat was de officiële aanduiding voor een leerling van een NPEA.
Bij het zoeken naar informatie kon een bestuurslid van de Kreisgemeinschaft Fischhausen e. V. behulpzaam zijn. Er werden zelfs twee foto’s gevonden waarop Arno Krause te zien is. Een foto toont Arno Krause als leerling van de NPEA.
.

Arno Krause (rechts) als leerling van de NPEA in Stuhm, ca. 1936. Bron: H. Meller

.
Een voormalige buurvrouw uit Elchdorf herinnerde zich de familie Krause nog en kon over Arno Krause nog het nodige vertellen. Arno Krause had zijn middelbareschoolexamen behaald, daarna zou hij met een studie geneeskunde zijn begonnen. Hoewel de vader een andere weg voor zijn zoon voor ogen had. Hij werd opgeroepen voor militaire dienst en kon deze studie niet afmaken.
Helaas werd het contact met deze voormalige buurvrouw voortijdig verbroken.
.

.
Volgens opgave van de Deutsche Dienststelle (WASt) was de eenheid van Arno Krause, blijkens meldingen van 02.07.1940 en 23.12.1944, de Luftnachrichtenkompanie van het vliegveldgebied Heiligenbeil. Uit een verdere brief van de Deutsche Dienststelle van 05.12.2008 blijkt dat de laatste troepeneenheid van Arno Krause het Fallschirmjägerregiment 13 was. In een verdere brief van de Deutsche Dienststelle van 13.02.2012 staat op navraag:
„De Amerikaanse krijgsgevangenendocumenten vermelden het 13e Valschermjägerregiment.”
Deze toeschrijving is vrijwel zeker terug te voeren op de vermelding in het Death Certificate. Tot dusver kon geen tweede bron worden gevonden die dit bevestigt. Over het Fallschirmjäger-Regiment 13 werd in een US-Army rapport bericht over de gevangenneming van 5 leden van het regiment. Het is uiteraard mogelijk dat dit later bij administratief werk tot verwisselingen heeft geleid.

.
Bij de Deutsche Dienststelle is een aantekening aanwezig over een verblijf in een lazaret.
Op 24.03.1941 werd Arno Krause wegens een liesbreuk opgenomen in het Reservelazarett Braunsbaag. Omdat er geen reservelazaret met deze naam bestond, moet het gaan om Braunsberg / Oost-Pruisen, wat ook logisch zou zijn. Het ontslag uit het lazaret vond plaats op 16.04.1941 naar de Luftnachrichten Kompanie Heiligenbeil.

.
De familiegeschiedenis
Gustav Krause was vanaf 01.02.1928 als onderwijzer werkzaam aan de evangelische volksschool in Elchdorf, district Fischhausen (Oost-Pruisen). Zijn eerste onderwijzersexamen legde hij af op 04.03.1911, zijn tweede examen volgde op 16.03.1914. Op 01.10.1916 werd Gustav Krause vast aangesteld. Meer is uit Gustav Krauses personeelskaart voor onderwijzers niet op te maken.
In de jaren dertig (tot in de jaren veertig) vond er een internationaal leerlingenuitwisseling plaats waaraan zowel Duitsland als de VS deelnamen. Leerlingen van verschillende Duitse elitescholen, meestal de zogenaamde Napola’s, namen deel aan het project. Een van deze uitwisselingsleerlingen was Arno Krause. We vinden Arno Krause op een passagierslijst van de MS St. Louis, in januari 1938. Volgens de passagierslijst (zie onder) bleef de groep 6 maanden in de VS. De groep bestond uit elf leerlingen en een leraar. Er werden drie passagierslijsten met leerlingengroepen gevonden. De aankomsthaven was steeds dezelfde: New York. De lijsten zeggen niets over in welke scholen de afzonderlijke leerlingen waren ondergebracht. Het contact met de VS verliep via de Tabor University; Professor Lillard speelde een bepalende rol bij de leerlingenuitwisseling. Meer over dit onderwerp is onder andere te vinden in het boek „The Third Reich’s Elite Schools” van Helen Roche.

In familiebezit bevinden zich enkele brieven waarin over de familie van Arno Krause wordt bericht. De familie woonde tot het laatste in Elchdorf / Oost-Pruisen. Kort voor de inval van de Sovjets in 1945 werden de ouders van Arno Krause dood op het huwelijksbed aangetroffen. De uitgebreide zelfmoord wordt in meerdere bronnen vermeld. In een handgeschreven brief, gedateerd 06.10.1964, beschrijft mevrouw Dehm het aantreffen van de twee lichamen.

“….Het hele dorp vluchtte in de nacht van 28.1 op 29.1.45. Wij woonden buiten het dorp aan het bos. Op 29.1.45 kwam de Pool ’s ochtends en zei dat het hele dorp leeg was. De Krauses liggen in de slaapkamer dood. Wij gingen kijken of het klopte. Mevrouw Krause had wurgsporen in de hals, de heer Krause was neergeschoten. Op 30.1.45 ’s ochtends om 3 uur waren de Russen er. De Krauses zijn achter het huis in de tuin begraven. Op 6.2.45 moesten wij Elchdorf verlaten.”
In verband met Arno Krause is de belangrijkste brief waarschijnlijk die van 16.06.1949. Deze brief is afkomstig van een oom die advocaat was. Kort na deze brief kreeg de oom de zekerheid dat zijn neef was omgekomen. Ook over de omstandigheden werd de oom door de Deutsche Dienststelle geïnformeerd.
.
.

Brief uit familiebezit. Bron: Familiebezit. * Met Korczany werd uiteraard Otto Skorzeny bedoeld.

.
Op 28.06.1954 schrijft de oom van Arno dat hij in België het graf van Arno heeft bezocht. Aanvankelijk wilde hij naar Henri-Chapelle rijden. Aan de Belgische grens vernam hij al dat de Duitse soldaten allemaal naar Lommel waren overgebracht. In deze brief staat verder niets over Arno Krause.
Het procesdossier
In het bezit van de verwanten van luitenant Krause bevindt zich een kennelijk uit het Engels vertaald en duidelijk ingekort afschrift van de processtukken. Helaas ontbreken in de vertaling stempels of andere aanduidingen die conclusies over de herkomst van het document zouden toelaten. Een begeleidende brief of envelop werden evenmin overgeleverd.
Op grond van de grammatica kan men tot de conclusie komen dat de vertaalde tekst niet door een Duitser is geschreven. In de 10 pagina’s zijn ook aanwijzingen te vinden over zijn zes kameraden die samen met Arno Krause gevangen werden genomen. Opvallend is dat de aliasnaam van Rolf Meyer in dit „dossier” aanzienlijk afwijkt van die in andere bronnen.
.









.
Omdat de oorspronkelijke bron van het procesverloop onbekend is, werd gezocht naar verdere bronnen over de bijzonderheden van de gevangenneming van de groep van luitenant Arno Krause. Gevonden werd een korte beschrijving in het boek History of the CIC van John Mendelsohn (zie Algemene informatie Horst Görlich). Daar werd ten minste een deel van het beschreven verloop van de gebeurtenissen bevestigd. Het verloop van de gevangenneming werd echter anders weergegeven.
Bevestigd wordt in het boek van Mendelsohn dat de zeven soldaten te voet onderweg waren. Daar wordt ook aangegeven dat het ging om het verkennen van de artilleriegeschutstellingen nabij Géromont. Volgens Mendelsohn zou er direct contact zijn geweest tussen Amerikaanse artilleristen en de Duitse commando-soldaten. Er wordt echter niet vermeld waarom zeven commando-soldaten nodig waren om de Amerikaanse soldaten uit te horen. Hoewel veel bijzonderheden over deze groep lijken te kloppen, zijn er juist bij deze groep enkele punten in de verschillende documenten die op zijn minst vragen oproepen.
Verklaring van een overtuigingsdader
Tot dusver zijn slechts weinig details uit de verhoren van gevangen genomen leden van de eenheid Stielau bekend geworden. In een PWI-rapport (PWI staat voor verhoor van krijgsgevangenen) van het First Army staat dat 4 van de gevangenen verklaringen hebben afgelegd: Schilz, Meyer, Miegel & Struller. De anderen beriepen zich erop bevelen te hebben uitgevoerd. Volgens het rapport zei luitenant Krause bovendien: “Had ik het bevel gekregen mijn moeder neer te schieten, ik had het gedaan.” Daarbij wordt opgemerkt dat enkele gevangenen nog altijd een grote mond hadden.
Bundesarchiv afdeling PA, voorheen Deutsche Dienststelle (WASt)
In maart 2021 heb ik zijn personeelskaart ingezien, die zich in het Bundesarchiv afd. PA bevindt.
Volgens een melding van 29.05.1945 gold Arno Krause vanaf 23.12.1944 in het gebied rond Malmedy als vermist.
Met een melding van 05.11.1947 wordt het Death Certificate genoemd en geciteerd. De verwanten werden geïnformeerd, waarbij het zoeken naar de ouders, om ons bekende redenen, mislukte.
Met een melding van 12.12.1951 werd de herbegrafenis in Lommel vermeld. Verdere bruikbare informatie is uit de personeelskaart niet op te maken. *_{Signatuur zie Bronvermelding}

.
Inlichtingen van het Internationaal Rode Kruis (IKRK) in Genève
(International Committee of the Red Cross, ICRC)

.

Graf Arno Krause, Duitse Militaire Begraafplaats Lommel (België) 2012. Foto: © Stichting Oorlogsslachtoffers.