Erhard Emil Miegel

.
NSDAP
Alleen het lidmaatschap van Paul Miegel, de vader van Erhard Miegel, kon in de Gau-kartotheek bij het Bundesarchiv Berlijn (voorheen BDC) worden vastgesteld.
Het lidmaatschapsnummer luidt: 929710.

.
Opleiding
Over de schoolopleiding van Erhard Miegel was alleen te achterhalen dat hij door middel van een beurs een hogere school bezocht.
Het was waarschijnlijk de bedoeling dat Erhard de ambtenarenloopbaan zou inslaan.

.

Volgens melding van 01.01.1942 / 03.07.1942	3. Kompanie Sturm-Regiment
Volgens melding van 13.07.1942	I. Bataillon Sturm-Regiment
Volgens melding van 04.03.1943 .	Fallschirmschule III, 4. Schülerkompanie
Volgens melding van 30.12.1944	Panzer-Brigade 150

.

Bevorderingen tot hogere rangen
17.12.1942	Schütze
30.12.1944	Unteroffizier

.
Op 26.11.1942 kwam Erhard Miegel vanuit de troep in het Feldlazarett 330; de reden werd niet vermeld.
Op 02.12.1942 werd hij via het ziekenverzamelpunt overgeplaatst.
Op 17.12.1942 kwam Erhard Miegel terecht in het Reservelazarett Leubus (Lubiąż) / Oder. De oorzaak was zijn gebroken linker middelvinger. De aankomst verliep via een ziekenverzamelpunt.
Op 14.01.1943 was Erhard Miegel weer geschikt voor garnizoensdienst en kon hij het lazaret verlaten richting thuisland naar het Fallschirmjäger Ersatz-Regiment 1 in Stendal.

.
De familiegeschiedenis
De schoonzus van Erhard Miegel beschreef de familiegeschiedenis als volgt: De vader van Erhard Miegel was oorspronkelijk pluimveehouder. Door een ernstige oorlogsverwonding in de Tweede Wereldoorlog kon hij zijn beroep echter niet meer uitoefenen. De familie verhuisde naar Pabianitz (Pabianice); de plaats ligt in het midden van Polen. Paul Miegel werkte daar bij het Landratsamt. Erhard Miegel had een betrekking bij het stadsbestuur van Pabianitz. Er bestaat van Erhard Miegel nog een brief aan zijn ouders, deze laatste brief bevat echter alleen privézaken. De inhoud is daarom voor ons ook niet verder van belang. Alleen de plaats en de datum waar en wanneer de brief werd geschreven, dienen hier te worden genoemd. De brief werd op 22.11.1944 in Altneuhaus geschreven; daar ligt het oefenterrein Grafenwöhr.
De voorbereidingen voor Greif waren dus in volle gang. In hoeverre Erhard zijn broer over de gebeurtenissen heeft ingelicht, kan vandaag niet meer worden gezegd. De ouders hadden geen idee waar hun zoon Erhard zich op had ingelaten. Tijdens zijn laatste huisbezoek, kort voor Kerstmis, zei Erhard Miegel nog dat de oorlog verloren was.
Er bestaat een foto waarop te zien is dat Erhard Miegel het EK.II Kl. wordt uitgereikt. Op de foto is duidelijk te zien dat de manschappen in de sneeuw staan. Aangezien de bij de onderscheiding behorende oorkonde verloren is gegaan, kan het tijdstip van de uitreiking niet meer worden genoemd. Op de foto draagt hij een tweede insigne. Hoewel het niet werkelijk te onderscheiden is, kan het hierbij alleen gaan om het Fallschirm-Schützen-Abzeichen (parachutistenschutterskenteken). Foto’s van Erhard Miegel — hij was vrij groot, krachtig gebouwd, met donkerblond naar achter gekamd haar — worden niet gepubliceerd, aangezien zijn broer daarmee nooit zou hebben ingestemd. Daaraan voelen wij ons allen verbonden.
Het verlies van de broer, maar vooral de omstandigheden van zijn dood, hebben ook in deze familie diepe wonden geslagen. Daarom werd dit onderwerp binnen de familie zelden aangeroerd. Na de oorlog gooide de broer van Erhard Miegel het EK. II Kl. in de Rijn. Slechts weinig aan documenten bleef bewaard. In het bezit van de familie is het overlijdensbericht van het Rode Kruis in Genève. In tegenstelling tot het document van Rolf Meyer is dit een negatief, een doorslag, op dun karton. Het is niet het enige verschil ten opzichte van het document van Rolf Meyer. Het tweede verschil is de grootte. Het document van Meyer heeft A4-formaat. Het document van Erhard Miegel heeft slechts net A5-formaat.
.

Amerikaans overlijdensbericht. Bron: Familiebezit

.
.

Officieel overlijdensbericht van de Duitse autoriteiten, echter met onjuiste informatie. Bron: Familiebezit

.
.

De overlijdensadvertentie van Erhard Miegel verscheen in 1948 in een dagblad. Bron: Familiebezit

.
De volgende passage uit Report of Operations van het First US-Army is interessant omdat later ook een onafhankelijke bron bevestigt dat in de burcht in Hoei ook krijgsgevangenen van het US-leger werden vastgehouden. Daarentegen vindt men in de meeste bronnen alleen dat daar tijdens de oorlog Duitse krijgsgevangenen werden vastgehouden. Bij Wikipedia staat enkel dat de Belgische justitie na de oorlog daar korte tijd een interneringskamp had.
First United States Army Report of Operations
Individual suspects arriving at the army interrogation center, who upon completion of interrogation, were determined to be of a category other than that necessitating permanent internment, were released to the following agencies:
Dutch Authorities
Luxembourg Authorities
Belgian Authorities
Displaced Persons Camp (Verviers)
Displaced Persons Camp (Homburg)
Prisoner of War Enclosure
Twelfth Army Group Interrogation Center
Polish Recruiting Office
French Gendarmerie
ETOUSA G-2
First Army G-5
On 31 December this installation was moved to the Citadel, Huy, Belgium, where it remained until 20 February 1945 when it displaced forward to the same location as the Army PWE at Welkenraedt.
3. Military Commission
During the month of December 1944, pursuant to Military Commission Orders #1, 2, and 3, the following named enemy prisoners were executed by musketry at the Master Interrogation Center, Henri Chapelle, Belgium, These prisoners had entered our lines dressed in the uniform of the American Army with the dual mission of committing acts of sabotage and obtaining information which would he useful to the enemy:
Oberfaehnrich Guenther Billing,
Unit Stielau, Headquarters Solar
Obergefreiter Wilhelm Schmidt,
Unit Stielau, Headquarters Solar
Unteroffizier Manfred Pernass,
Unit Stielau, Headquarters Solar
Leutnant Charles William Wiesenfeld,
Einheit Stielau, Stab Solar,
150th Panzer Brigade, German Army
Feltwebel Manfred Bronny,
Einheit Stielau, Stab Solar,
150th Panzer Brigade, German Army
Stabsgefreiter Hans Reich,
Einheit Stielau, Stab Solar,
150th Panzer Brigade, German Army
Leutnant Arno Krause,
alias Private Josef Kinsey
Leutnant Zur See Guenther Schilz,
alias Corporal John Weller
Unteroffizier Erhard Miegel,
alias Private James Smith
Obermaschinemaat Horst Göerlich,
alias Private Walter Verge
Obergefreiter Robert Pollack,
alias Second Lieutenant Charly Holtzman
Obergefreiter Rolf Benjamin Meyer,
alias Second Lieutenant Sammy Rosner
Obergefreiter Hans Wittsack,
alias Private Alfred Rozanski
Bundesarchiv Afdeling PA, voorheen Deutsche Dienststelle Berlijn (WASt)
De kaartfiche*, van het centrale personeelsregister, van Erhard Miegel werd door mij in maart 2021 ingezien. Op 27.03.1945 werd genoteerd dat Erhard Miegel, volgens de troepenverliesmelding, sinds 23.12.1944 in het gebied Malmedy als vermist wordt opgegeven. De nabestaanden zouden op 22.01.1945 daarover zijn ingelicht. Op 03.01.1948 werd bekend dat Erhard Miegel op 30.12.1944 in Henri-Chapelle was geëxecuteerd; er wordt het Death Certificate aangehaald. Het overlijdensbericht werd doorgestuurd aan Paul Miegel.
*_{Signatuur zie Bronvermelding.}

.
Inlichtingen van het Internationale Rode Kruis (IKRK) in Genève
(International Committee of the Red Cross, ICRC)
Het overlijdensbericht van Erhard Miegel, RAD 93341, is nog in familiebezit. Daarom kan met zekerheid worden gezegd dat een dergelijk document dat via het Rode Kruis liep, inderdaad voorzien werd van een RAD-nummer.
.

Amerikaans overlijdensbericht. Bron: Familiebezit

.

Duitse Soldatenbegraafplaats Lommel, België. Foto: © Stichting Oorlogsslachtoffers.

De schrijfwijze van de achternaam heeft de familie reeds tientallen jaren geleden bij de Duitse Oorlogsgravenstichting (Deutsche Kriegsgräberfürsorge) aangekaart, zoals men ziet zonder succes.